Bazen hayat, hiç beklenmedik anlarda en acımasız yüzünü gösterir. Düşüncelerimiz ve duygularımız iç içe geçer, birbirine karışır. Bu sıkıntılı anlarda insan kendisini adeta bir girdabın içinde bulur. Böyle anlarda yazmak, benim için bir terapiye ve teselliye dönüşüyor. Kelimelerin arasında kaybolmak ve sonra kendimi bulmak için yazıyorum. Bazı zamanlarda ise içimde birikenleri dökmek, kimi zaman da yalnızca var olduğumu hissetmek için yazıyorum. Son günlerde karmaşık bir dönemden geçiyorum. Benim için oldukça hassas zamanlar… Fakat zihnim, böyle anlarda dahi düşüncelerimin ağırlığıyla dolup taşıyor. Bazı anlarda neyi, nasıl anlatacağımı bilemiyorum. Yazdığım yazılarda ve oluşturduğum içeriklerde kontrolü tam olarak sağlayamadığım durumlar bile oluyor. Fakat şunun farkındayım ki önemli olan mükemmel olmak değil; önemli olan şey, yalnızca üretmeye devam etmek... Yazı, tıpkı bir nehir gibi ruhumu arındırıyor ve beni özgür kılıyor.
Düşüncelerimi satırlara aktarabilmek benim için büyük bir rahatlama kaynağı... Bu sadece kendimi ifade etme biçimim değil, aynı zamanda benim terapi yöntemim. Duygularımı kelimelere döktüğümde anlaşılabileceğimi ve biraz olsun hafifleyebileceğimi hissediyorum. Bu yüzden, her ne olursa olsun yazmaya devam etmek istiyorum. Her bir kelime, her bir cümle ve her bir kitap beni biraz daha iyi hissettiriyor. İşte tam da bu nedenlerden ötürü ürettiklerimi paylaşabilmek benim için oldukça önemli. Düşüncelerimi duyurabilmek, fikirlerimi kalıcılaştırabilmek ve insanların kendi içsel yolculuklarında bir ışık bulabilmelerine yardımcı olmak adeta bir görevim gibi geliyor. Hepimiz bazen zor anlar yaşıyoruz ve bazen kendimizi kaybedip kim olduğumuzu unutabiliyoruz. Siz de bu satırları okurken ya da dinlerken kendinizden bir parça buluyorsunuz belki... Belki sizin de içinizden geçenleri anlatmaya ihtiyacınız var. Şayet durum böyleyse siz de yazabilirsiniz. Düşüncelerinizi, hislerinizi özgürce ifade edin ve var olduğunuzu hissedin. Çünkü yazmak, sizi iyileştirecek ve hafifletecek; yazmak, ruhunuzu özgürleştirecektir. Bu yolculuk, kelimelerim bana eşlik ettiği sürece devam edecek ve biliyorum ki yazmak, benim ruhsal arınmamın ve zihinsel özgürlüğümün en güzel biçimi...
İnternette sıkça dolaşımda olan bir Likya şiirinde dendiği gibi:
"Beni bulamazsan üzülme,
Eşyalarımı bulacaksın.
Kestiğim taşları, açtığım yolları,
İşlediğim heykelleri bulacaksın.
Ve göreceksin ki binlerce yıl öteden,
Parmak izlerimiz değecek birbirine..."
Tüm antik çağ boyunca üretilen sayısız insan eserini bir düşün... Çoğunun ortak noktası, "Biz buradaydık ve bir zamanlar sizin gibi vardık." fikridir. Paleolitik dönemin mağaralarında aşı boyalarıyla duvarlara işlenmiş el izlerinin de ortak noktası budur: "Bir zamanlar buradaydık ve vardık."
Peki, siz varlığınızı hissedebilmek ve varoluşunuzu anlamlandırabilmek için ne yapıyorsunuz?
Araştırmacı-Yazar
Mehmet Hüseyin Arslan
